Gaza zima ofiary: Zimowe wichury w Gazie – rośnie liczba ofiar wśród wysiedlonych, apel o pilną pomoc

Bilans ofiar zimowych wichur w Gazie i przyczyny tragedii

Aktualne dane o liczbie zabitych i rannych wśród wysiedlonych

Co wiemy teraz? Z raportów służb medycznych i organizacji obecnych na miejscu wynika, że w następstwie gwałtownych wiatrów, ulew i niskich temperatur rośnie liczba ofiar wśród wysiedlonych. Doniesienia mówią o dziesiątkach zgonów spowodowanych głównie hipotermią, urazami po zawaleniu prowizorycznych schronień i utonięciami w zalanych strefach – oraz setkach rannych, którzy wymagają opieki. Gdzie odnotowano najwięcej poszkodowanych? W rejonach o największym zagęszczeniu namiotów i uszkodzonych budynków, szczególnie na południu, gdzie obozy rozrastają się szybciej niż dostawy pomocy. Dlaczego to ważne? Bo statystyki tylko częściowo oddają skalę kryzysu: wiele incydentów nie jest zgłaszanych, a droga do punktu medycznego bywa nie do przebycia przez błoto i wodę. Jeden z ratowników opowiadał, jak w nocy przenosił chore dziecko na drzwiach wyrwanych z baraku, bo jedyna sucha trasa biegła przez gruzowisko. Te liczby to ludzie, a każda kolejna wichura zwiększa ryzyko śmierci bez szans na pomoc.

• Szacunki mówią o dziesiątkach zabitych i setkach rannych w wyniku wichur i zimna.
• Najwięcej poszkodowanych w przepełnionych obozach i uszkodzonych budynkach.
• Utrudniona ewakuacja i ograniczony dostęp do opieki medycznej zawyżają śmiertelność.

Podsumowanie sekcji: Bilans ofiar rośnie wraz z kolejnymi frontami, a statystyki są i tak zaniżone przez przerwane łańcuchy zgłoszeń i ratownictwa.

Jak wichury i nagłe ochłodzenie zwiększyły śmiertelność

Dlaczego zima w Gazie jest tak zabójcza? Po pierwsze, wichury zrywają dachy i uszkadzają namioty, zamieniając schronienie w niebezpieczną pułapkę. Po drugie, ulewne deszcze tworzą rozlewiska i błyskawiczne powodzie, które w nocy wdzierają się do obozów – woda w kilka minut potrafi zalać materace, leki i żywność. Po trzecie, wychłodzenie staje się cichym zabójcą: wystarczy mokry koc, przewiewny namiot i kilka godzin wiatru, by temperatura ciała spadła do poziomu krytycznego. Gdzie to uderza najmocniej? W najniżej położonych sektorach obozów, przy tymczasowych kanałach odpływowych, które nie wytrzymują nawałnic. Kiedy ryzyko jest największe? W nocy i nad ranem, gdy organizm jest osłabiony, a dostęp do ciepła minimalny. Z perspektywy ratownika: „Słyszysz trzepot brezentu, deszcz bębni o blachę, a po chwili woda jest wszędzie – rodzina stoi na skrzynkach z wodą po kolana”. Gaza zimowe wichury liczba ofiar rośnie zawsze wtedy, gdy wiatr i deszcz spotykają się z brakiem izolacji.

• Wiatr: zawalenia, urazy od odłamków, porwania namiotów.
• Deszcz: zalania, hipotermia, skażenie wody i żywności.
• Zimno: spadek temperatury ciała, nasilenie chorób oddechowych.

Podsumowanie sekcji: Kombinacja wiatru, deszczu i zimna w warunkach obozowych szybko przekłada się na zgony możliwe do uniknięcia – gdyby dostępna była izolacja i ciepło.

Ofiary wśród dzieci, osób starszych i chorych przewlekle

Kto cierpi najbardziej i dlaczego? Dzieci mają ograniczoną zdolność do termoregulacji; przemoknięta odzież i noc bez koca kończą się zapaleniem płuc albo ciężkim wychłodzeniem. Seniorzy i osoby z chorobami serca czy układu oddechowego gorzej znoszą spadki temperatur i nagłe zmiany ciśnienia – każda wichura to ryzyko zaostrzenia choroby, zawału lub udaru. Chorzy przewlekle, w tym osoby na insulinie czy dializach, tracą dostęp do leków, które niszczy wilgoć, a przerwy w dostawach prądu blokują chłodzenie i terapię. Gdzie pada najwięcej zgłoszeń? W miejscach z najmniejszą podażą koców i odzieży zimowej oraz w strefach, gdzie latryny zalewają ścieżki, a dzieci grzęzną w zimnym błocie. Po co o tym mówić? Bo to właśnie te grupy potrzebują priorytetowego wsparcia: koców termicznych, ogrzewania, suchych ubrań, leków. Pracowniczka punktu dla matek wspominała, jak zapakowała w dwie warstwy folii NRC niemowlę, które dygotało po nocnej ulewie – prosty gest, który mógł uratować życie.

• Dzieci: wysoka podatność na hipotermię i infekcje dróg oddechowych.
• Seniorzy: większe ryzyko sercowo-naczyniowe przy spadkach temperatur.
• Chorzy przewlekle: przerwy w leczeniu, utrata leków przez zalania.

Podsumowanie sekcji: Najsłabsi potrzebują najszybszej ochrony: ciepła, suchego schronienia i ciągłości leczenia.

Warunki w przepełnionych obozach w Gazie podczas zimy

Przeludnienie, brak izolacji cieplnej i uszkodzona infrastruktura

Co widać na miejscu? Obrazy powtarzają się: namioty stłoczone tak blisko, że linie odciągów krzyżują się nad wąskimi ścieżkami; prowizoryczne baraki z blachy falistej, które dudnią przy każdym podmuchu; uszkodzone budynki bez okien, pełniące funkcję schronień zbiorowych. Dlaczego to nie działa zimą? Bo brak jest izolacji cieplnej, szczelnych dachów i podłoża – podłogi często stanowią palety lub karton, który chłonie wodę. Kto najbardziej odczuwa skutki? Rodziny wielodzietne i osoby z niepełnosprawnościami; trudno o przestrzeń na suszenie ubrań, a przepełnienie sprzyja rozprzestrzenianiu infekcji. Gdzie pęka infrastruktura? Latryny i punkty wodne, zbyt mało na liczbę mieszkańców, szybko ulegają awariom, a woda z opadów miesza się ze ściekami. Dlatego każdy silniejszy deszcz zamienia obóz w labirynt kałuż, z którego trudno dotrzeć choćby do dystrybucji pieczywa. „Kiedy wiatr zrywał nam dach, dzieci chowały się pod stołem” – opowiada ojciec, który co noc zabezpiecza namiot dodatkowymi linami i wiadrami piasku.

• Typowe schronienia: namioty, prowizoryczne konstrukcje, uszkodzone budynki.
• Największe braki: izolacja, szczelne dachy, suche podłoże.
• Skutki: hipotermia, infekcje, zalania i degradacja sanitariatów.

Podsumowanie sekcji: Przeludnienie i brak izolacji sprawiają, że każdy podmuch zimowego wiatru to realne zagrożenie dla życia i zdrowia.

Dostęp do koców, namiotów i ogrzewania w strefie kryzysu

Jakie wyposażenie dociera do obozów? Koce, maty, folie NRC, plandeki i zestawy naprawcze do namiotów – to dziś podstawowy arsenał przeciw zimnu i deszczowi. Dlaczego wciąż niewystarczający? Bo liczba wysiedlonych przewyższa możliwości dostaw, a rotacja sprzętu jest duża: przemoknięte koce trudno wysuszyć, plandeki rwą się przy kolejnym sztormie. Gdzie najbardziej brakuje ogrzewania? W zbiorowych schronach i w sektorach, gdzie paliwo jest reglamentowane, a generatory pracują tylko przez krótki czas. Kto rozdaje wsparcie? Sieć organizacji – od UN agencji po lokalne NGO – ale ograniczenia logistyczne sprawiają, że paczki nie zawsze docierają do ostatniej alejki obozu. „Przywieźli nam koce o świcie, pięć godzin później przyszła ulewa. Wszystko znów było mokre” – mówi mieszkaniec sektora, który suszy rzeczy nad świeczką w metalowym kubku. Gaza kryzys humanitarny zima to w praktyce codzienna walka o suchy koc i szczelną plandekę.

• Kluczowe artykuły: koce, maty, folie NRC, plandeki, zestawy naprawcze.
• Wąskie gardła: paliwo, dostęp do generatorów, skala potrzeb.
• Wskazówka: priorytetem są zestawy zimowe łączące koc, odzież, plandekę i matę.

Podsumowanie sekcji: Nawet dostarczone wyposażenie szybko traci funkcjonalność bez stałego uzupełniania i źródeł ciepła.

Skutki deszczu i powodzi błyskawicznych dla przesiedlonych rodzin

Co robi deszcz w obozie? Po godzinie ulewy ziemia zamienia się w błoto, a w niżej położonych sektorach tworzą się strumienie zalewające namioty. Dlaczego to tak niszczące? Woda psuje żywność, rozmywa fundamenty prowizorycznych ścian, przenika do kartonów z lekami i powoduje migrację ścieków z uszkodzonych latryn. Gdzie szkody są największe? Tam, gdzie nie ma utwardzonych podjazdów i worków z piaskiem, a odwodnienia to płytkie rowy wykopane łopatą. Kto traci najwięcej? Rodziny z małymi dziećmi – gdy materace pływają, a ubrania są mokre, noc staje się nie do przetrwania. „Wyniosłem mąkę na dach baraku, ale wiatr ją rozwiał” – mówi młody mężczyzna, który teraz przechowuje żywność w plastikowych pojemnikach po wodzie. Dlatego w każdej dostawie liczy się opakowanie odporne na wilgoć. Poniższa tabela zbiera najczęstsze zagrożenia i szybkie środki zaradcze.

• Zalania niszczą żywność, leki i prowizoryczne toalety.
• Pakuj pomoc w wodoodporne opakowania i dodawaj worki z piaskiem.
• Prosta podłoga z palet podnosi materac o kilka centymetrów – to różnica między suchem a mokrym snem.

Podsumowanie sekcji: Woda niszczy to, co najcenniejsze: zapasy, leki i suche miejsce do spania – bez odwodnienia i podestów rodziny są bez szans.

Reakcje organizacji humanitarnych i władz na zimowy kryzys

Działania ONZ, UNRWA i międzynarodowych NGO na miejscu

Co już się dzieje? Agencje ONZ, w tym UNRWA, WHO i UNICEF, wraz z międzynarodowymi i lokalnymi NGO, uruchomiły dystrybucje zimowe: koce, plandeki, odzież, zestawy higieniczne, a także mobilne kliniki i wsparcie psychologiczne. Kto działa gdzie? UNRWA koordynuje szerokie wsparcie obozowe, WHO wzmacnia punkty medyczne i łańcuch chłodniczy leków, UNICEF skupia się na ochronie dzieci, wodzie i sanitariatach. Dlaczego to wciąż za mało? Skala wysiedlenia i warunki terenowe powodują, że dostawy nie nadążają za potrzebami. „Strefa Gazy jest dziś najniebezpieczniejszym miejscem na świecie dla dzieci” – podkreśla przedstawicielka UNICEF, apelując o natychmiastowe zwiększenie dostaw i ochrony cywilów. „Bez paliwa nie ma pomocy” – dodaje głos UNRWA, wskazując na kluczową rolę energii w transporcie, ogrzewaniu i medycynie. Na miejscu pracują też zespoły Czerwonego Krzyża i Lekarzy bez Granic, które wspierają triage i opiekę nad osobami z hipotermią.

„Strefa Gazy jest dziś najniebezpieczniejszym miejscem na świecie dla dzieci.” – UNICEF

„Bez paliwa nie ma pomocy.” – UNRWA

Podsumowanie sekcji: Wsparcie płynie wieloma kanałami, ale skala i ograniczenia logistyczne sprawiają, że to wciąż za mało, by odwrócić trend zgonów.

Ograniczenia dostępu pomocy i wyzwania logistyczne

Co blokuje pomoc? Zniszczone drogi, ograniczona przepustowość przejść, niedobory paliwa i przerwy w komunikacji. Gdzie tworzą się zatory? Na wąskich odcinkach dojazdów do obozów i punktów dystrybucji – zwłaszcza po ulewach, które niszczą nawierzchnię. Kto cierpi przez opóźnienia? Całe obozy, ale najbardziej osoby w pilnej potrzebie: z hipotermią, powikłaniami oddechowymi, niemowlęta. Dlaczego paliwo jest kluczowe? Bo napędza generatory, lodówki na leki, pompy do wody i pojazdy logistyczne. „System zdrowia jest na skraju załamania” – ostrzega przedstawiciel WHO, wskazując, że brak energii i zalania skracają czas pracy punktów medycznych. W praktyce to znaczy, że nawet kiedy konwój dociera pod obóz, ostatni kilometr może zająć godziny, a część ładunku trzeba przenieść ręcznie. W deszczu i błocie każda minuta ma znaczenie.

„System zdrowia jest na skraju załamania.” – WHO

• Utrudnienia: zniszczone drogi, brak paliwa, ograniczenia wjazdu konwojów.
• Skutek: opóźnienia dystrybucji, krótszy czas pracy klinik, mniejsze racje.
• Wniosek: paliwo i korytarze są równie ważne jak same artykuły pomocowe.

Podsumowanie sekcji: Logistyka to dziś wąskie gardło; bez paliwa i przejezdnych dróg pomoc nie dociera na czas.

Apel o korytarze humanitarne i natychmiastowe wsparcie zimowe

Co jest najpilniejsze? Stałe korytarze humanitarne i szybka dystrybucja pakietów zimowych w sektorach najbardziej zalanych i przewiewnych. Kto apeluje? Agencje ONZ, międzynarodowe NGO i lokalni partnerzy, wskazując na bezpośredni związek między prędkością dostaw a śmiertelnością w obozach. Gdzie kierować pomoc? Do centrów, które mają możliwość szybkiego przekierowania zapasów do najciężej dotkniętych alejek – tam każda plandeka i koc od razu trafiają na miejsce. Dlaczego teraz? Bo każdy kolejny front przynosi nowe zalania i zawalenia, a okno pogodowe między nawałnicami bywa krótkie. Historie terenowe mówią same za siebie: „Kiedy dotarły koce termiczne, liczba wizyt z dreszczami w punkcie medycznym spadła jeszcze tego samego dnia”. W praktyce to sygnał, że finansowanie awaryjne i priorytet dla zimowych zestawów ratują życie w skali godzin, nie tygodni.

• Priorytet: korytarze humanitarne, paliwo i szybkie dystrybucje zimowe.
• Cel: zmniejszyć hipotermię i urazy związane z wichurami.
• Działaj: finansuj natychmiastowe zakupy koców, plandek, mat, odzieży.

Podsumowanie sekcji: Otwórzmy drogi i sfinansujmy zimowe pakiety – to najszybsza dźwignia spadku śmiertelności.

Al-Szifa i północ Gazy: kiedy szpital staje się ostatnią linią ratunku

W 2023 roku placówki w północnej części Strefy Gazy pracują na granicy możliwości, a oddziały największego szpitala w Gazie – Al-Szifa – muszą jednocześnie leczyć urazy oraz skutki wychłodzenia. W Strefie Gazy w wyniku nawałnic zginęło co najmniej 16 osób, a wśród ofiar znalazło się pięć osób z jednego zdarzenia, w którym odnotowano również rannych – co najmniej pięć osób zostało poszkodowanych. Do szpitala trafiły ciała dwóch kobiet, mężczyzny i dziewczynki oraz rocznego chłopca; trzy z tych osób należały do jednej rodziny. Krewni ofiar rozpoczęli usuwanie gruzu po osunięciu się murów domu w północnej części strefy. Lekarze alarmują, że bez artykułów higienicznych, koców i ubrań – nawet przy rozejmie – sytuacja humanitarna w Strefie Gazy będzie się pogarszać, niezależnie od napięć na linii Izrael–palestyńskiej oraz narracji o celach terrorystycznych czy działaniach izraelskich wymierzonych w osoby uznawane za stwarzające zagrożenie, m.in. w rejonie Chan Junus i na Zachodnim Brzegu.

Prognoza pogody dla Gazy na najbliższe 48 godzin

Spodziewane temperatury nocą i w ciągu dnia

Co mówi prognoza? W nadchodzących dwóch dobach nocne temperatury mają oscylować w przedziale ok. 9–12°C, a w ciągu dnia wzrosną do 16–19°C. Kiedy będzie najchłodniej? Tuż przed świtem – to wtedy obozy notują najwięcej zgłoszeń wychłodzeń i kaszlu u dzieci. Gdzie będzie najzimniej? Na otwartych, przewiewnych placach i w strefach bliżej wybrzeża, gdzie chłodny wiatr dodatkowo obniża odczuwalną temperaturę. Dlaczego to ma znaczenie? Bo nawet pozornie łagodne wartości przy wilgoci, wietrze i mokrej odzieży działają jak równanie do hipotermii. W praktyce: jeśli koc jest mokry, a podłoże zimne, organizm w nocy traci ciepło kilkukrotnie szybciej. Wskazówka terenowa: rozdawaj koce w zestawie z folią NRC – ułożenie folii pod i nad kocem tworzy prostą „kanapkę” cieplną, która potrafi zatrzymać nocny dreszcz.

• Noc: ok. 9–12°C, największe ryzyko wychłodzenia między 3:00 a świtem.
• Dzień: ok. 16–19°C, w słońcu cieplej, ale wiatr obniża temperaturę odczuwalną.
• Tip: folia NRC + koc + sucha mata = minimalny, ale skuteczny pakiet antyzimowy.

Podsumowanie sekcji: Liczby nie wyglądają groźnie, ale w wilgoci i wietrze oznaczają realne ryzyko hipotermii.

Ryzyko kolejnych wichur, silnych opadów i podtopień

Co z wiatrem i deszczem? Modele pogodowe sygnalizują okresy silniejszych porywów wzdłuż wybrzeża – chwilami zbliżających się do wartości sztormowych – i przelotne, ale intensywne opady, zdolne do tworzenia zastoisk i krótkotrwałych podtopień. Gdzie uważać szczególnie? W niżej położonych alejkach oraz przy prowizorycznych kanałach odpływu, które szybko się zapełniają. Kiedy nadchodzi największe ryzyko? Zwykle przed i w trakcie przejścia frontu, kiedy wiatr zmienia kierunek, a opad przyspiesza – wtedy namioty są najbardziej narażone na rozerwanie poszycia. Dlaczego nawet niewielki spadek temperatury jest groźny? Bo wiatr + wilgoć znacząco zwiększają chłodzenie organizmu; mokry materiał na skórze działa jak radiator. Historie terenowe pokazują, że piętnastominutowa ulewa potrafi podnieść poziom wody o kilka centymetrów – to różnica między suchą matą a nocą spędzoną na stojąco.

• Sprawdź lokalne ostrzeżenia i wzmacniaj odciągi przed nadejściem frontu.
• Ułóż rowki odpływowe i worki z piaskiem po zawietrznej stronie namiotu.
• Przenieś leki i dokumenty do wodoodpornych pojemników.

Podsumowanie sekcji: Krótkie, ale gwałtowne epizody wiatru i deszczu to główny motor szkód – przygotowanie przed frontem ratuje dobytek i zdrowie.

Najpilniejsze potrzeby i możliwości wsparcia cywilów w Gazie

Co jest najbardziej potrzebne wysiedlonym tej zimy

Co konkretnie pomaga przetrwać zimę? Na pierwszym miejscu schronienia zimowe (plandeki, zestawy naprawcze, maty izolacyjne), dalej koce, odzież, buty, a obok nich lekarstwa na choroby układu oddechowego i choroby przewlekłe. Dlaczego to kluczowe? Bo większość zgonów i hospitalizacji to konsekwencje wychłodzenia, infekcji i urazów po wichurach. Gdzie kierować wsparcie? Do dystrybutorów, którzy mają łańcuch dostaw do ostatniej alejki – tam różnica między plandeką dziś a jutro to często różnica między suchym snem a chorobą. W praktyce każdy „zestaw zimowy” powinien zawierać: plandekę, matę, koc, ciepłą bluzę i skarpety, folię NRC oraz latarkę. „Matę położyliśmy na cegłach, dzięki temu dzieci spały sucho” – mówi matka trojga maluchów, która przekształciła otrzymane palety w podest pod łóżka.

• Schronienia zimowe: plandeki, zestawy naprawcze, maty.
• Koce i odzież: ciepłe warstwy, buty, bielizna, skarpety.
• Leki i żywność: antybiotyki wg standardów, syropy, produkty wysokokaloryczne.

Podsumowanie sekcji: Zestaw zimowy + leki + żywność wysokokaloryczna to najkrótsza droga do spadku zachorowań i zgonów.

Jak międzynarodowi darczyńcy mogą realnie pomóc

Co zrobić dziś? Wesprzeć finansowo organizacje, które mają dostęp do terenu i doświadczenie w dystrybucjach zimowych. Kto to jest? UNRWA, UNICEF, WHO Foundation, ICRC, MSF oraz sprawdzeni partnerzy lokalni. Dlaczego pieniądze zamiast paczek? Bo lokalny zakup skraca czas dostawy i eliminuje cło i logistykę kontenerową, a organizacje wiedzą, gdzie dziś jest największa luka. Gdzie jeszcze pomóc? W finansowaniu paliwa, bez którego nie ma łańcucha chłodniczego leków, transportu i ogrzewania. Wskazówka: jeśli wspierasz jako firma, zapytaj o możliwość grantów elastycznych – przyspieszają reagowanie na dynamiczną pogodę.

• Wspieraj: UNRWA, UNICEF, WHO Foundation, MSF, ICRC.
• Priorytet: korytarze, paliwo, zestawy zimowe.
• Tip: pytaj o lokalne zakupy i koszyk zimowy (shelter + WASH + health).

Podsumowanie sekcji: Elastyczne środki i lokalne zakupy pozwalają pomóc szybciej i celniej – tam, gdzie wichura uderzyła najmocniej.

Mapka zagrożonych obszarów i świadectwa z terenu

Gdzie jest najtrudniej? Największe skupiska obozów i ryzyko zalania zgłaszane są w rejonach: Rafah, Khan Younis, Deir al-Balah, a w północnych sektorach – tam, gdzie infrastruktura jest najmocniej uszkodzona. Po każdej ulewie pojawiają się nowe „oczka” wody, zwłaszcza wzdłuż wyschniętych koryt (wadi) i obniżeń terenu. Dlaczego mapa ma znaczenie? Bo pozwala kierować dostawy do „czerwonych alejek”, w których poziom wody i wiatru powoduje najwięcej szkód. Oto trzy głosy z terenu – krótkie, ale mówiące wszystko.

„Namiot przemaka w kilka minut; dzieci nie mają suchych ubrań.” – pracowniczka lokalnej NGO w Rafah

„Kiedy przyszedł front, plandeka pękła na szwie. Spaliśmy na stojąco, żeby ratować materace.” – mieszkaniec sektora w Khan Younis

„Z każdą kolejną nocą rośnie liczba pacjentów z dreszczami i kaszlem.” – lekarz w mobilnej klinice

Podsumowanie sekcji: Wzrokowa identyfikacja „czerwonych alejek” pozwala skrócić czas reakcji i zmniejszyć straty jednej nocy.

FAQ: najczęściej zadawane pytania o Gaza zima ofiary

Dlaczego liczba ofiar zimy w Gazie rośnie tak szybko?

Bo połączenie wichur, ulew i niskich temperatur z przepełnieniem obozów i brakiem izolacji tworzy warunki do hipotermii, urazów i infekcji, a pomoc nie zawsze dociera na czas.

Jak mogę najskuteczniej pomóc cywilom w Gazie zimą?

Wesprzyj finansowo organizacje z dostępem do terenu (UNRWA, UNICEF, WHO Foundation, MSF, ICRC). Elastyczne środki umożliwiają szybkie zakupy lokalne i dystrybucje zimowe.

Jakie artykuły są najbardziej potrzebne wysiedlonym?

Plandeki, zestawy naprawcze do schronień, maty izolacyjne, koce (także NRC), ciepła odzież i buty, leki na infekcje dróg oddechowych oraz żywność wysokokaloryczna.

Czy prognoza pogody zapowiada kolejne wichury?

Prognozy wskazują na okresy silniejszych porywów wiatru i przelotne, intensywne opady. Przygotuj odciągi, worki z piaskiem i zabezpiecz leki w wodoodpornych opakowaniach.

Co z infrastrukturą sanitarną w obozach podczas ulew?

Latryny i punkty wodne często ulegają zalaniu, co zwiększa ryzyko chorób. Priorytetem są dostawy WASH oraz szybkie odwodnienia alejek.

Podsumowanie

Zimowy kryzys w Gazie pokazuje, jak łatwo można stracić życie lub umrzeć z braku podstawowych warunków ochrony. Ministerstwo Zdrowia poinformowało, że wśród ofiar są dzieci i dorośli; jedno dziecko zmarło z powodu hipotermii, a troje dzieci zginęło na skutek zimowych burz i ulewnych deszczów, które nawiedziły Strefę Gazy.

W mieście Gaza nadmorski charakter terenu potęguje skutki niekorzystnej pogody, a palestyńczycy w Strefie Gazy borykają się z bezprecedensową sytuacją humanitarną. Rzecznik UNICEF Jonathan Crickx oraz rzecznik obrony cywilnej Mahmud Basal apelują do świata: bez zawieszenia broni i rzeczywistej pomocy humanitarnej kolejne osoby mogą zginąć w Strefie Gazy.

Choć zawieszenie broni obowiązuje od 10 października, wciąż brakuje koców i odzieży dla setek tysięcy wysiedlonych, mieszkających w namiotach. Większość Palestyńczyków pozostaje zmuszona do przetrwania w zimnie, podczas gdy konieczność dbania o bezpieczeństwo nie może przesłaniać obowiązku ochrony życia ludności cywilnej.